İnsan şımardı…

Bizler ihtiyacımızın dışında olmasına rağmen, kendimize ihtiyaç olarak gördüklerimizin, ihtiyaç olmadığını virüs aracılığıyla öğrendik. İnsanlık yegane gücün kendi elinde olmadığını fark etti. Güçlü/güçlü görünen devletler, dünya insanlığıyla ilgili planlar, projeler çizerken gücün kendilerinde olmadıklarını fark ettiler/fark ettik.

ABD ve Rusya’yı her şeye hakim zannettik. Onlarsız güçsüz olduğumuzu hissettik/hissettirildik. Bu düşünce bizleri onlarla birlikte ölçüsüz bir yaşama sevk etti. Para kazanma ve kariyer hırsı uğruna değerlerimizden/ kendimizden ödün verdik.

Virüs kıyameti ile anladık ki! Her şeye gücü yeten bir güç varmış. Güçlü gördüğümüz  devletlerin/insanların, gücü yetersizmiş. Gözle görünmeyen virüs, asıl güçlünün kim olduğunu bize gösterdi. Bir çok şeyin boş olduğunu anladık. Kolonya, makarna ve tuvalet kağıdı meğer ne kadar da kıymetliymiş. Yoksa insan kendi değerini kaybettiği için mi bazı şeyleri değerli  gördü. ? 

Vahşi kapitalizm yolu  insanları bencil, şımarık ve ukala yaptı. İnsanlar da  kendilerine  dikte edileni sorgulamadan kabul ettiler/ettik. Herkes bir birine benzer oldu. Yaratıcı bizden temiz olmamızı, temiz şeylerden yememizi isterken biz bunu kendimizle ilgili görmedik. Sadece tüketmek için kazanan bir varlığa dönüştük. Böylece açlık ve korku elbisesini giyerek endişe içinde yaşatan bir topluluk olduk.

O halde, bir düşünmeliyiz! Niçin yaşıyoruz? Amacımız nedir? Amacımız makarna  parası kazanıp onu tüketmek olamaz! Allah insanı değerli kıldı. Üstün özelliklerle bezedi. Eğer insan bu değerini bilmezse/kendini tanımazsa rezil bir hayatı hak eder. Bizler  Allah’a karşılık verdik de Allah bize azap edici mi oldu? Hayır Allah kuluna zulmetmez. İnsan kazanımlarıyla kendi kendine zulmeder. Kendimize dönüp düşünmenin vakti geldi. Saygılarımla