Gitme Ramazan…

Mahzun karşıladık bu yıl seni. Bilemedik senli günlerin kıymetini, gitme… Mahyalar hüzünlü, mahviller sessiz. Minber yetim, mihrap öksüz, gitme… Eremedik oruç tutmanın sırrına. Aç kalmak sanıyor çoğumuz hâlâ. Oruç ruhu doyurmaktır, bunu anlatmadan gitme…

Kur’an sende inmişken. Anlamının sırrına erin, denmişken. Biz Kur’anı anlamadan gitme… O kitap ki; insanlar için bir hidayet kaynağı ve mutluluk reçetesiyken, biz hâlâ mutluluğu başka yerlerde arıyoruz. Biz Kur’anda mutluluğu bulmadan gitme… Namaz insanı her türlü aşırılıktan koruyacakken, namaz kılarak işledik her türlü kötülüğü. Hâlâ namaz kılmayı yatıp kalkmaktan ibaret sanıyor pek çoğu. Namazlarımız bizi adam kılmadan gitme.

Gitme ramazan… Komşusu açken tok yatanlarımız var. Zekatı, fitreyi, sadakayı anlamayanlarımız var. İhtiyacının fazlasını paylaş denmişken, zekatı kırkta bir sananlarımız var. Biz paylaşmayı öğrenmeden, gitme… Gülmeden öksüzlerin yüzleri. Verilmeden yetimlerin hakları. Doymadan yoksulların karınları, gitme… Moda diye değiştiriliyorsa eşyalar, çöplere atılan ekmekler hâlâ bir ülkeyi doyuracak kadar çokken, biz israfı bitirmeden, gitme…Gıybette hâlâ dillerimiz. Hasette ısrarcı zihinlerimiz. Kırıcı ve keskin dillerimiz. Biz kalbimizi, zihnimizi ve dilimizi temizlemeden gitme…

Merhametli olmak emredilmişken; merhametsiz olanlarımız var. Sevdiği kadını öldürenler, çocuğunu terk eden anneler var. Anne ve babana öf bile deme buyrulmuşken, huzur evleri dolusu yaşlılarımız var. Dünya bize emanetken, bir sokak köpeğinin gözlerindeki güzelliği, bir çiçekteki zerafeti görmeyip, köpeği öldürecek kadar canileşen, zerafet bilmeyecek kadar ruhsuzlaşanlarımız var. Bizler merhameti öğrenmeden gitme…

Gitme ramazan… Zulum insanlığı kuşatmışken,  Mazlum feryatları arşı sarmışken ve bu feryatlara gözler kör, kulaklar sağırken, gitme… biz anlamadan başkalarının çektiği acıları ve dinmeden mazlumların gözyaşları, gitme… İnsan hayatı bir kurşundan ucuzken ve ölüm çocuklar için bile, namlunun ucundayken, gitme… Afrika’da çocuklar açlıktan ölüyorken, Filistin’de çocuklar yetim büyüyorken, Doğu Türkistan’da müslüman ve türk olduğu için kardeşlerimiz zulüm görüyorken ve bizler hala yataklarımızda rahat uyuyorken, gitme…

Yıllarca orucu bozan halleri sorduk durduk. İnsanı bozan halleri unuttuk insan bozukken oruç sağlam durur sandık. Bir ay aç kalmayı kurtuluşa yeter saydık. Senin gidişinle özgürlüğüne kavuşmayı beklemekte bazılarımız. Yanlış olan ne varsa senden sonra da yanlıştır. Oysa ki; sen bir eğitim ayısın ve sende kazandıklarımız on bir ay hayat vermelidir bize. Sende kazandıklarımızı yanımıza almadan, sen bizi adam kılmadan, gitme.