KUR’AN HAKKINDA

KUR’AN (Urvetul Vüska)

Kur’an; lügatta okumak, toplamak ve açıklamak gibi manaları ihtiva eder. Nur, hüda (hidayete eriştiren), rahmet, zikr (hatırlatma), furkan (hakkı batıldan ayıran), ürvetül vüska (en sağlam kulp), nebeül azim(büyük haber), ahsenül hadis (sözlerin en güzeli) gibi bir çok isimle Kur’an adlandırılır.

Cenabı hak, kitabın özünü ve gönderiliş amacını, aşağıda zikredeceğimiz ayeti celilede, şu şekilde izah eder. Ey insanlar! Rabbinizden size bir öğüt, kalplerinizde ve gönüllerinizde bulunan (kalbi ve ruhi hastalıklarınıza, stres ve bunalımlarınıza) bir şifa ve mü’minler için bir yol gösterici, hidayet ve rahmet olarak Kur’anı Kerim gelmiştir. (Yunus Suresi, 57. Ayet)

Ebu Said El Hudri’den (ra) rivayet olunan bir hadisi şerifte ise Rasulullah Efendimiz (sav) şöyle buyurmuştur: Kuran-ı Kerim, Allah Teala’nın gökten yeryüzüne uzatılmış bir ipidir.” (Müsnedi Ahmed b. Hanbel)

İbn Mes’ud’un (ra) ifadesiyle Kur’an; Allah’ın yeryüzündeki ziyafet sofrasıdır. Kur’an, insanın doğumundan ölümüne kadar bütün hayatına dair hükümleri içeren hayat kitabı ve hayatı müslümanca, doğru yaşama kılavuzudur. Allah tarafından insanlığa hidayet rehberi olarak indirilen ve ona tutunan kulların ebedi kurtuluşa ereceği sağlam bir kulp, geçmiş ve gelecek arasında bir köprü, evrensel ve birleştirici bir mesajdır.

Kur’anı okumaktan maksadın sadece ve yalnızca tecvid kurallarını yerli yerinde uygulayarak, makamlı, güzel bir eda ve seda ile tilavet etmek olarak anlaşılmaması gerekir. Asıl amaç ayetler üzerinde derinlemesine düşünerek tefekkür etmek, yaşamak için anlamaya çalışmaktır. Rabbim beni muhatap kabul ediyor, ayetlerin muhatabı benim, Rabbim benden bu kitaba uymamı istiyor diyerek okumak gerekir.

Huzeyfe bin Yeman’dan (ra) rivayet olunduğuna göre; Rasulullah Efendimiz (sav) “Kur’an’ı ağır ağır, tane tane oku.” şeklindeki ilahi emri titizlikle uygular, Kur’an okurken ayetlerin arasında bir müddet duraklar sonra devam ederdi. Secde ayeti geçtiğinde secde ederdi. Allah’ın yüceliğinden bahseden bir ayet geldiğinde tesbih eder, dua edilmesi gereken bir konu geldiğinde durup dua eder, Allah’a sığınılacak hususları ihtiva eden bir ayet okuduğunda ise okuyuşuna ara verip Allah’a sığınırdı (Müslim, Müsafirin 203)

Hz. Ali’den (ra) rivayet olunan bir hadisi şerifte de Rasulullah Efendimiz (sav) Şöyle buyurmuştur: “Kim Kur’an’ı okur, onu güzelce ezberler, helalini helal, haramını haram kabul eder ve bunlara uyarsa, Allah bu sayede o kimseyi cennetine koyar.” (Tirmizi, Fedailü’l-Kur’an 13)

Urvetül vüska (en sağlam kulp) olan Kur’an’ı sindire sindire, tane tane, okuyup derinlemesine düşünerek anlamaya ve İçerisinde bulunan hükümleri yaşamaya gayret edelim. Bu sayede Rabbimizin katında kadir kıymetimiz, değerimiz artsın. Maddi ve manevi hastalıklarımız şifa bulsun. Vesselam…